วันศุกร์ที่ 27 พฤศจิกายน พ.ศ. 2552

ใจเขา ใจเรา

พอพูดไป .. เขาไม่รู้ ก็ขู่เขา
ว่าโง่เง่า งมเงอะ เซอะหนักหนา
ทีตัวเอง ทำไม? ไม่โกรธา
ที่พูดจา ให้เขา ไม่เข้าใจ
ตอนเป็นเด็ก รู้สึกชอบกลอนบทนี้มาก
เพราะไม่ชอบพวกผู้ใหญ่ที่ชอบทำตัวอวดวิเศษ
ชอบยกตนข่มท่านเหล่านี้ มาปัจจุบัน
กลอนบทนี้ก็คอยสอนใจตนเองอยู่เสมอ
เวลาพูดคุย อธิบาย สั่งงานยอะไร ให้กับใคร
ก็ดีนะ ทำให้มีนิสัยเอาใจเขามาใส่ใจเราบ้าง